Psikiyatri Sözlüğü
Psikoloji ve psikiyatri dünyasındaki temel terimlerin kapsamlı açıklamaları.
Duygusal Yeme
Duygusal yeme, kişinin fiziksel açlık ihtiyacı bulunmamasına rağmen; stres, kaygı, üzüntü, yalnızlık, öfke, can sıkıntısı veya içsel boşluk gibi duygusal durumlar nedeniyle yemek yeme davranışı göstermesidir. Bu durumda yeme eylemi biyolojik bir gereksinimden çok, duyguları düzenleme ve geçici rahatlama sağlama işlevi görür. Genellikle ani gelişir ve özellikle şekerli, karbonhidrat ağırlıklı ya da yüksek kalorili yiyeceklere yönelim şeklinde ortaya çıkar. Duygusal yemede kişi tok olsa bile yeme isteği devam edebilir ve yeme davranışı sonrasında kısa süreli rahatlama hissi yaşanabilir. Ancak bu rahatlama çoğu zaman yerini suçluluk, pişmanlık veya kontrol kaybı duygusuna bırakır. Bu durum zamanla tekrarlayan bir döngü haline gelebilir. Duygusal yeme tek başına bir psikiyatrik tanı değildir; ancak sık ve kontrolsüz biçimde tekrar ettiğinde yeme bozukluklarıyla ilişkili olabilir. Temel özelliği, yeme davranışının fiziksel açlıktan değil, duygusal ihtiyaçlardan kaynaklanmasıdır.
Hezeyan (Sanrı)
Hezeyan, kişinin gerçeklikle açık biçimde çelişen; mantıklı açıklamalarla değiştirilemeyen ve güçlü bir kesinlik duygusuyla inanılan yanlış düşünce veya inançtır. Bu inanç, kültürel ya da dini normlarla uyumlu değildir ve karşı kanıtlar sunulsa bile kişi düşüncesinden vazgeçmez.
Overthinking (Aşırı Düşünme)
Overthinking, kişinin bir olay, durum ya da olasılık üzerinde gereğinden uzun süre, tekrar eden ve çoğu zaman çözüm üretmeyen biçimde düşünmesidir. Bu süreçte düşünceler kontrolsüz şekilde artar, aynı senaryolar zihinde defalarca canlandırılır ve genellikle olumsuz ihtimaller üzerinde yoğunlaşılır.